ŞİİRLE VALS

 

 Sözcükler dans eder ahenk içinde usta ellerde.Hem de hepsi kendi çizgisini bilir, asla birbirlerinin ayağına basmaz.Gözünüzü alamazsınız bir yandan kulaklarınız müziğe misafir olurken.Nasıl ayrılırsın ki bu dizelerden...

"Sen mutluluğun resmini yapabilirmisin Abidin" derken Nazım Hikmet ya da "Istanbul'u dinliyorum gözlerim kapalı" derken Orhan Veli.

Alıp götürür bu dizeler seni senden.Koklarsın o havayı ve zaman,mekan değiştirirsin.Yaşamın tüm sıkıntılarına,tüm çirkinliklerine barikat oluşturursun ,nefes alırsın.Sanat böyle bir şey işte.Nesiller boyu devam eder ve o kadar sürtüşmenin içinde ortak bir noktada buluşturur büyüğü, küçüğü, yaşlıyı, genci.Şiir ise bambaşkadır bütün bunların içinde.Kimi ağıt olur ,kimi aşk,kimi dostluk kimi de toplumsal bir mesaj.Vücuda kan bağışı gibi bir şey.Yeniden doğarsın damarlarına işledikçe.